|
Hap Ki Do
Betekenis
HAP: harmonie tussen lichaam en geest
KI: de essentie, de geest, de innerlijke gecentraliseerde kracht. Lichamelijke kracht, concentratie.
Do: weg des levens, leermethode.
 |
Geschiedenis en ontwikkeling
De ontwikkeling van de oude Hap-Ki-Dotechnieken vonden hun aanvang in Indonesië, Burma en Maleisië. De boeddhistische monniken, die voor 3.000 jaar vanuit Indonesië en China het boeddhisme naar andere Oost-Aziatische landen meebrachten, verspreidden de techniek van het ongewapend gevecht. Vaak werden zij door rovers overvallen maar dankzij hun geoefendheid in zelfverdediging slaagden zij toch in hun missie.
Uit deze technieken ontstond later het huidige Hap-Ki-Do. Op hun reizen leerden de monniken, in ruil voor voedsel en onderdak, deze technieken aan kinderen die uit adellijke families stamden. Vanuit Korea reisden ze naar Japan om daar hun missiewerk verder te zetten en ze verspreidden zo ook deze zelfverdedigingstechnieken in Japan. |
Ongeveer 1.300 jaar geleden was Korea onderverdeeld in 3 koninkrijken: Silla, Koguryo en Baek Je. Silla, het kleinste koninkrijk, werd steeds aangevallen in het noorden en in het westen.
Tijdens de heerschappij van Ching Heung, de 24 e koning van Silla, werden jonge adellijken opgeleid tot een elitegroep, die ze HWA RANG-DO noemden. Ze waren geoefend in speer-, boog-, en zwaardvechten, alsook in hand- en voetkamp. De gewone bevolking beoefende een ander trapsysteem, het SOO BAK. De krijgers van het HWA RANG-DO combineerden deze 2 stijlen en zo ontstond het SOO BAK-GI. In deze tijd ontstond ook het TAE KYON-trapsysteem, wat een zeer belangrijk onderdeel is van het huidige Hap-Ki-Do. Na het Silla-koninkrijk kwam KYONG-HUM, die het koninkrijk KORYO (KOREA) vestigde. Dit koninkrijk was zeer militaristisch en de soldaten waren zeer bedreven TAE KYON-beoefenaars.
Aan dit tijdperk kwam een einde door de YI-dynastie, die meer dan 500 jaar duurde. Studie en geestelijke ontwikkeling stonden toen hoog in aanzien. Het TAE KYON en andere krijgskunsten raakten toen op de achtergrond in de Koreaanse samenleving. De Yi-dynastie duurde tot 1909, toen Korea bezet werd door de Japanners. De bezetting duurde tot in 1945. Op 15 januari 1946 werd Korea uitgeroepen tot een republiek. Onder het 36-jarig Japans bewind mocht er in Korea geen vorm van zelfverdediging meer worden beoefend. Het verbieden ervan had echter niet het door de Japanners bedoelde effect: velen verlieten Korea om in China of zelfs in Japan te gaan werken en in deze landen konden zij hun krijgskunsten gewoon verder blijven beoefenen.
Na de oorlog kwam er een hernieuwde belangstelling voor de oude tradities. Zo herleefde ook de interesse voor zelfverdedigingsporten en oude meesters openden opnieuw hun dojangs.
Vele mensen zien CHOI YONG SUL als stichter van het Hap-Ki-Do. Choi heeft wel een aandeel erin – hij heeft enkele excellente kampkunstexperts opgeleid – maar hij heeft niet als eerste het begrip Hap-Ki-Do gebruikt. Choi Yong Sul verliet op ongeveer 8-jarige leeftijd Korea nadat zijn ouders overleden waren. Hij werd door een rijke Japanner geadopteerd en meegenomen naar Japan. Enige tijd later werd hij verstoten en belandde zo op straat. Gelukkig werd hij opnieuw geadopteerd.
Hij schreef zich in bij een YAWARA-school (Aiki-Jitsu-Daito-Ryu), die onder leiding stond van de legendarische TAKEDA SHOGAKU Sensei. Hier verbracht hij het grootste deel van zijn leven. Toen Japan de oorlog aan het verliezen was keerde Choi terug naar Korea. Het YAWARA-RYU dat Choi onderwees was niet geliefd in Korea, omdat het Japans was. Een leerling van Choi veranderde de naam Yawara-Ryu in de Koreaanse naam YU KWON SUL (harde en zachte slagtechnieken). |
 |
 |
JI HAN JAE werd in 1936 in Andong geboren. Als 13-jarige begon hij zijn training in de krijgskunst YAWARA in de dojo van Choi. Deze dojo was gelegen in Tae Ku City. Choi was toen ongeveer midden in de vijftig. Ji Han Jae keerde als 18-jarige naar Andong terug. Hij leerde er de oudere Taoist LEE kennen. Ji Han Jae was zo onder de indruk van de KI-kracht van Lee dat hij om onderricht vroeg. Hij leerde er meditatietechnieken en geestestraining. Ook leerde hij er het oude trapsysteem Tae Kyon en de lange- en korte stoktechnieken van Lee. In 1959 combineerde Ji Han Jae zijn kennis en gebruikte voor het eerst de naam Hap-Ki-Do. Grootmeester Ji Han Jae verliet in 1980 Korea en leeft tegenwoordig in Californië waar hij het SIN MOO Hap-Ki-Do systeem onderwijst.
In Korea zijn er momenteel verschillende grootmeesters, die allen een afzonderlijke federatie hebben opgericht, en die de ontwikkeling van het Hap-Ki-Do verder zetten. In Europa wordt het Hap-Ki-Do al meer dan 25 jaar door grootmeester KIM SOO BONG verspreid. |
 Ontstaan van het Europees Hap-Ki-Do-systeem
Onze grootmeester, LEONARD VRANKEN, bestudeerde de originele Koreaanse Hap-Ki-Do technieken van verschillende grootmeesters. Al deze technieken leidden allen naar hetzelfde doel, namelijk de verbetering van de persoonlijkheid van de beoefenaar naar harmonie met zichzelf en met anderen. In 1984 begon hij met de eerste Hap-Ki-Do club in België.
Door de jaren heen heeft hij, door veel experimenteren met technieken – waarbij hij altijd trouw bleef aan de basisprincipes van het Hap-Ki-Do – verdere technieken ontwikkeld. Deze maken het mogelijk dat een zwakke persoon een sterke tegenstander kan overmeesteren. In 1987 nam deze grootmeester het besluit om een eigen systeem te ontwikkelen. Daar er in het Hap-Ki-Do technieken worden gebruikt die een grote gelijkenis hebben met andere zelfverdedigingstijlen, heeft Leonard Vranken in 1988 het besluit genomen om bij verschillende grootmeesters deze technieken in de oorspronkelijke vormen te bestuderen. Parallel met het Hap-Ki-Do bestudeerde hij het Go-Shin-Do bij grootmeester Etienne Fack (8 e dan) en het Taekwondo bij grootmeester Seo Myung-Soo (9 e dan).
In 1988 vertrok hij naar de Filippijnen waar hij bij grootmeester Arthur C. Teodosio (7 e dan) het SIKARAN ARNIS bestudeerde en tevens het diploma behaalde als chefinstructeur. Daarna nam hij lessen bij grootmeester Omar N. Camar (6 e dan Aikido), die instond voor de opleiding van de lijfwachten van president Marcos. In 1990 reisde hij naar Los Angeles, waar hij met verschillende meesters technieken heeft uitgewisseld en waar hij ook kennis heeft gemaakt met het Hap-Ki-Dosysteem van grootmeester Han Soo Bong (8 e dan).
In 1991 heeft Leonard Vranken het EUROPEES V.L. HAP-KI-Do-systeem opgericht en zo de banden met Korea verbroken, zodat hij dit nieuwe en moderne Hap-Ki-Do-systeem verder kan verspreiden. In 1992 en 1993 reisde hij naar Bangkok om daar het THAI YUTH te leren kennen in het THAY-YUTH-instituut en daar zijn eigen systeem te demonstreren en te onderrichten. Hij behaalde in het Thai Yuth het instructeursteken bij Jakapob Charoenrat (9 e dan).
Symbool: de draken
Het Hap-Ki-Do-symbool bestaat uit twee drakenkoppen. De draak is gekozen omdat hij kracht en innerlijke energie symboliseert, bedachtzaam is en zelfvertrouwen en moed uitstraalt.
De twee hoofden staan voor Yin en Yang. Dit zijn fundamenteel tegengestelde krachten: het vertelt ons dat tegengestelde vormen bestaan die samen een geheel vormen en dat dingen bestaan in de verhouding tot hun tegendeel. Bovendien loopt het één uiteindelijk over in het andere. Voorbeelden van yin en yangrelaties zijn: dag en nacht, warmte en koude, mannelijkheid en vrouwelijkheid. Zo ziet men dat het harde en het zachte ook tegengestelde polen zijn, maar toch onmisbaar voor elkaar: het ene vloeit over in het andere.
Samenstelling technieken
Het Europees V.L. Hap-Ki-Do systeem bestaat uit hand- en voettechnieken, werp- en valtechnieken, methoden tegen vastgrijpen, mes- en stoktechnieken, schijngevechten, meditatie, ademen- en concentratietechnieken.
Het systeem benut verschillende drukpunten die men niet alleen gebruikt om zich te verdedigen, maar ook voor massage en acupressuur, gezondheidsoefeningen voor het hele lichaam en het ontwikkelen van de KI.
Kinderen
Voor kinderen krijgen de technieken een sportief karakter. Het hoofddoel van deze lessen zijn: het hanteren en kanaliseren van de agressie en het bevorderen van de harmonie. Ze leren al snel dat, als ze deze technieken gebruiken, ze zich kunnen verdedigen zonder dat ze een aanvaller letsels toebrengen. Zo zullen ze ondervinden dat agressie zich tegen de agressor keert. Door de concentratieoefeningen zullen ze leren dat ze hun aandacht op één punt kunnen richten en dat ze zich door niets meer laten afleiden. Ze zullen geestelijk en lichamelijk stabieler worden. Zo krijgen ze het nodige zelfvertrouwen om te kunnen slagen in het leven en om hun plaats in de maatschappij te kunnen innemen. De lessen worden zodanig gegeven dat ieder kind zijn eigen identiteit behoudt en een eigen persoonlijkheid kan opbouwen.
Vrouwen
De opleiding is gebaseerd op verschillende grondprincipes van de fysische en psychische zelfverdediging. De technieken voor dames hebben een heel ander karakter daar vrouwen een ander wezen hebben. Trappen en stoten zijn de meeste vrouwen van nature uit vreemd. Daarom zijn hun oefeningen uitsluitend defensief. Om deze technieken te laten slagen, moet men op het gepaste moment reageren, waardoor men de aanvaller verrast en hem zowel lichamelijk als geestelijk uit evenwicht brengt. Het systeem helpt om zelfvertrouwen te krijgen zodat ze de situatie geestelijk kunnen verwerken en zo bij gevaar weerbaar worden.
Vrouwen worden soms in onze samenleving nog altijd als het zwakke geslacht aanzien en vaak worden ze ook zo behandeld. Door geest en lichaam te sterken zullen ze kunnen bewijzen dat dit niet op waarheid berust en kunnen zij ook met succes het hoofd bieden aan maatschappelijke problemen.
Daar het systeem gebaseerd is op het gebruik van Ki, snelheid, soepelheid en het gebruik van de kracht van de tegenstander, kunnen vrouwen - net zo goed als mannen - erin slagen het gehele systeem zich eigen te maken.
Gebruik in de maatschappij
Grootmeester Leonard Vranken heeft er naar gestreefd om de technieken zodanig aan te passen dat men ze, zonder met het gerecht in conflict te komen, kan uitvoeren. Hij wil hiermee duidelijk maken dat dit systeem parallel met het huidige maatschappelijke leven moet worden beoefend.
Als men dit begrijpt kan men een zinvolle studie van de technieken maken. Het is de bedoeling met zelfverdedigingtechnieken iemand uit te schakelen, zonder dat deze persoon blijvende letsels oploopt. Dit kan alleen als men zichzelf onder controle heeft (en dus ook de situatie waarin men zich bevindt), zodat men zonder gevoelens van angst kan reageren.
Met het zelfvertrouwen dat men krijgt door dit systeem te volgen zal men zich in deze maatschappij vrij kunnen voortbewegen en niet vooringenomen reageren tegenover andere mensen. Men leert, buiten de vaardigheid, het gevaar reeds in het begin te herkennen, zodat men zich kan voorbereiden op een aanval en dus op de gepaste manier kan reageren.
Vergelijking met andere zelfverdedigingsporten
De meeste zelfverdedigingsporten die in Europa veel aanhang hebben, zijn meestal de harde systemen waarbij alleen fysieke krachten worden gebruikt. Bij deze stijlen valt het op dat het woord "sport" een grote betekenis heeft, doordat het competitievechten er zijn stempel op heeft gedrukt. Alzo wordt het winnen van wedstrijden een hoofddoel en verliest men het doel van de zelfverdediging uit het oog. In een echt gevecht bestaan er geen regels en kan men daardoor niet op wedstrijdroutine vertrouwen. Men komt meestal in een heel andere situatie terecht, waarbij de aanvaller alle middelen zal gebruiken om je te overwinnen.
Resultaat
Door het Europees V.L. Hap-Ki-Do systeem te volgen kan men zich een grote innerlijke stabiliteit eigen maken waarbij men in deze maatschappij, die gewelddadig en genadeloos is, zijn weg vindt zonder dat men grof en onbeschaamd moet zijn om zijn innerlijke zwakte te verbergen.
Verbonden met meditatie en een gezonde levenswijze zal dit systeem U geestelijk en lichamelijk een goede gezondheid opleveren. Het zal U helpen om eerbied te krijgen voor alle levende wezens en de natuur. De technieken worden zodanig aangepast dat iedereen ze, naar zijn eigen kunnen, kan uitoefenen. Het systeem staat niet in het teken van een korte periode waarin men topprestaties levert, maar men kan er zich in bekwamen tot op hoge leeftijd, waardoor een evenwicht ontstaat tussen geest en lichaam.
Dit is het geheim van deze zelfverdediging: iemand die de weg terugvindt naar de natuur zal geen waarde hechten aan de wereldse rijkdom en zal zo in harmonie met zichzelf en de maatschappij kunnen leven.
Tekst: European VL System
|
|