Iaido 

De techniek van het zwaardtrekken of 'Iaijutsu' kwam tot ontwikkeling rond de 15°-16° eeuw. Het evolueerde snel en er ontstonden honderden stijlen waarin geheime methoden werden geleerd om het zwaard te trekken, en zich te verdedigen vanuit staande, zittende, geknielde etc. posities.

Algemeen wordt aangenomen dat Hayashizaki Shigenobu (ca 1546-1621) de eerste meester was die een compleet Iai-jutsu systeem heeft ontwikkeld. Toen, aldus de legendes, zijn vader vermoord werd, met het zwaard nog in de schede, besloot hij een manier te ontwikkelen om een aanvallende tegenstander te overwinnen ook al was zijn eigen zwaard nog niet getrokken. Hij ontwikkelde een stijl die oorspronkelijk Shinmei Muso Ryu Batto Jitsu werd genoemd, en daarmee had hij zijn vader gewroken. De school werd vele generaties overgedragen en onderging daarmee ook veel veranderingen zowel in stijl als in benaming, om uiteindelijk in de 20° eeuw tot de naam Muso Shinden Ryu Iaido te leiden. Tijdens deze lange periode is in de opeenvolging van de hoofdmeesters een splitsing ontstaan. Die splitsing wordt aangeduid door twee hoofdlijnen :
Shimomura-lijn die aan de basis ligt van Muso Shinden Ryu Iaido en Tanimura-lijn die aan de basis ligt van Muso Jikiden Eishin Ryu Iaido.
Muso Shinden is wellicht de grootste stijl, zowel in Japan als daarbuiten.
Maar er ontstonden ook nog andere stijlen die nu ook meer en meer buiten Japan opgang vinden. We vermelden Tamiya Ryu, Mugai Ryu, Hoki Ryu, Yagyu Shinkage Ryu, Suio Ryu, Shindo Munen Ryu, enz...
 

Vanaf de Tokugawa tijd verloor 'Iaijutsu' meer en meer het offensieve aspect en het werd door de meeste samurai beoefend met als doel innerlijke rust, meesterschap over de ademhaling en bovenal een volledige zelfbeheersing bij de kunst van het zwaardtrekken.

De term 'Iaido' werd voor het eerst gebruikt in 1932 en werd verspreid door Nakayama Hakudo (1869-1958).

In het hedendaagse Iaido legt men vooral de klemtoon op het mentale aspect. Het offensieve aspect komt meestal maar op de tweede plaats. Vandaar ook dat men de Iaido-training in deze context moet bekijken. Dit betekend echter niet dat men het budo-aspect in deze krijgskunst mag vergeten …

In 1968 werden in eerste instantie zeven kata gevormd, maar in 1980 kwamen daar nog drie kata bij.
In april 2001 werden daar nog 2 kata bijgevoegd. Deze 12 kata, omgeven door een omvangrijke etiquettestructuur, omvatten de meest essentiële manieren van de zwaardmanipulatie, namelijk:

1) Horizontale snijbeweging, onmiddellijk na het trekken van het zwaard.
2) Verticale slag met de bedoeling de tegenstander definitief uit te schakelen.
3) Diagonale slag, onder, boven, links of rechts.
4) Opvang van slag, onmiddellijk gevolgd door counterslag.
5) Stoten en steken
6) Afzwiepen van het bloed
7) Terug opbergen van het zwaard.

De inhoud van de kata maakte meerdere keren veranderingen door. Ook nu nog worden elk jaar kleine dingen veranderd of aangepast. Deze veranderingen zijn in feite maar klein (vaak niet meer dan een paar cm naar links, rechts, boven of beneden) en de inhoud van de kata verandert niet wezenlijk.

Hedendaags spreken we niet meer van SEITEI Iaido maar gewoon van Zen Nihon Kendo Renmei Iaido. Deze 12 kata, omgeven door een omvangrijke etiquettestructuur, omvatten de meest essentiële manieren van zwaardmanipulatie :

Iaido wordt beoefend met een Iaito (namaakzwaard en perfekte copie van een echt zwaard) en later met een Shinken (echt en vlijmscherp zwaard gesmeed volgens aloude Japanse traditie). De kledij bestaat uit een traditionele vest en hakama zoals in Aikido.
Tegenwoordig is het in Japan de gewoonte dat iemand die het Iaido wil leren zich eerst deze 12 kata eigen maakt. Na het behalen van een 1° dan, of later, zal de leerling ingewijd worden in de klassieke scholen zoals die hoger werden vermeld. Het behalen van een dan-graad is gebonden aan strikte regels die zijn opgelegd door de Internationale Kendo Federatie waarbij ook de All Belgian Kendo Federation (ABKF) is aangesloten. Het ABKF, dat dus zowel Kendo, Iaido en Jodo groepeert, bestaat uit een Vlaamse vleugel : VKIJF (Vlaamse Kendo Iaido Jodo Federatie) en Waalse vleugel BKR (Belgian Kendo Renmei). Beiden hebben een technische commissie die samen de Nationale Technische Commissie vormen. Zij organiseren jaarlijks diverse stages toegankelijk voor elk niveau en zijn tevens verantwoordelijk voor het onderhouden en bevorderen van het technisch niveau van de Belgische beoefenaars, dit aan de hand van een jaarlijkse input vanuit Japan door de Zen Nippon Kendo Renmei.