2e Wado Ryu seminar onder leiding van Fumio Sugasawa Sensei

Ik volg Sugasawa sensei nu al enkele jaren sinds ik in het jaar 2000 bij hem geïntroduceerd werd. Ik was onmiddellijk gegrepen door de kwaliteiten van de meester en besloot mijn uiterste best te doen om hem ook bij de Belgische Wadoka bekendheid te geven. Vandaar het tweede seminar nu op 11/11 & 12/11/06 laatstleden.

Het dient gezegd dat dit tweede seminar meer succes kende dan vorig jaar en ik ben de deelnemers dan ook dankbaar dat zij de meester hun vertrouwen schonken door aanwezig te zijn op dit seminar.

Ik weet echter ook zeker dat datgene wat men van de meester aangeboden krijgt, minstens sterke indruk maakt, laat staan op iemand die wat verder heeft afgestaan van de echte wortels van het Wado Ryu. Hierbij mag men immers niet uit het oog verliezen dat de meester één van de belangrijkste vertegenwoordigers is van Wado Renmei en dat de kwaliteit die hij laat zien het rechtstreekse gevolg is van de instructie van de huidige grootmeester Ohtsuka.

Wado Renmei heeft een zeer sterke familietraditie en de stichter/grootmeester Hironori Ohtsuka heeft zijn Wado Ryu constant laten evolueren tot bijna aan zijn dood in 1982. Dat betekent dat er verschillende generaties adepten/meesters zijn geweest die dikwijls een licht verschillende techniek tentoon spreidden of andere (zelfs verkeerde) technische accenten legden.

Als er dan al iemand is die zeer intens deze evoluties binnen het Wado heeft ervaren en als het ware ingewijd is in de "familiegeheimen" van de Ryu, dan is het zonder twijfel Hironori "Jiro" Ohtsuka de tweede. Wie seminars en demonstraties van de grootmeester heeft meegemaakt weet waarover ik schrijf.

Hij is immers de huidige incarnatie van een diep doordachte, razendsnelle, vloeiende stijl, die hij samen met met zijn vader ook wel eens Wado Ryu Ju Jitsu Kenpo noemde.

Sugasawa sensei zegt dan ook in alle bescheidenheid, dat het de huidige grootmeester is, die hem het ware Wado Ryu heeft leren kennen.

Het onderricht van de meester gaat terug tot de basisprincipes. " je kan tientallen kumitevormen hebben" zegt hij " en je kan er nog duizend andere bij uitvinden, maar als de fundamentele beweging niet juist is hebben zij niks waarde".

Daarom ziet hij de essentie van krijgskunst in het juist leren bewegen. In de veelzijdigheid in respons op acties van de buitenwereld (lees tegenstander). Daarvoor is de uitgangsbasis "ontspanning". Geen "futloos" soort beweging, maar een uiterst scherpe mentale concentratie in een maximum relax lichaam.

Daarin is sensei pas echt een meester. Het zich eigen maken van deze attitude kost jaren, en zegt de meester: "tijdens het uitvoeren van technieken is het een eerste voorwaarde dat je vooral vrij bent van angst of twijfels, dat is dan ook de eerste voorwaarde voor het juiste handelen"

Ik ken persoonlijk echt niet veel krijgskunstenaars die dergelijke ontspannen attitude kunnen koppelen aan een soms verbluffend snelle explosiviteit.

De drie adagio's: "geen teveel aan techniek", "geen teveel aan kracht", "geen teveel aan beweging" zijn in hem gepersonifieerd.

Sensei's onderwijs is uiterst secuur. Elk gebaar, elk detail van het lichaam, zij het tijdens de kihon, de kata of één van de vele kumite, alles moet juist gebalanceerd zijn. Met aandachtige volgelingen kan hij gemakkelijk een half uur werken aan één simpel detail en er een ware "aha-erlebnis" van maken.

Ook dat is meesterschap: Willen en kunnen doorgeven hoe de aandacht moet en kan worden opgebracht voor het detail. In het detail zit immers het zaad voor de grotere (krijgs)"kunst".

Wat mezelf betreft, ik krijg daar niet genoeg van en vindt het van langsom meer intrigerend om het lichaam te leren dansen op de muziek van Wado.

Verslag door Jan Houblon